حاشیه‌ی انسانی: اعتراض خانواده‌ی یکی از قربانیان

این مدل اعتراض‌ها در موج جدید تروکرایم زیاد شده: خانواده‌ها می‌گویند «باز کردن زخم» بدون رضایت یا مشارکت، دوباره همان خشونت را بازتولید می‌کند—این بار در قالب محتوا. TMZ

در مقابل، روایت تیم سازنده (در گفت‌وگوهای رسانه‌ای) این است که تلاش کرده‌اند با خانواده‌های زیادی تماس بگیرند و نگرانی‌ها را بشنوند؛ اما هم‌زمان روشن است که «تماس گرفتن» همیشه به معنی «مشارکت واقعی» یا «رضایت» نیست. Vanity Fair+1

همین تضاد، قلب حاشیه است: یک طرف «تلاش برای اخلاقی‌سازی ژانر»، طرف دیگر «تجربه‌ی زیسته‌ی خانواده‌ها» که می‌گوید این صنعت، حتی با نیت خوب هم می‌تواند آسیب‌زا باشد.

از نظر استراتژی محتوا، سریال سعی کرده با قربانی‌محوری و پرهیز از نمایش‌های اغراق‌آمیز، از دام «ستاره‌کردن قاتل» فرار کند—اما فرار از دامِ روایت، لزوما به معنی حل مسئله‌ی رضایت نیست. Vanity Fair+1

جمع‌بندی: حاشیه‌ی اصلی نه درباره کیفیت سریال، بلکه درباره «حق روایت» است—اینکه چه کسی اجازه دارد داستان را دوباره تعریف کند.