پنج ستاره؛ وقتی رؤیای دانشگاه به قیمت آبرو تمام می‌شود

فیلم «پنج ستاره» محصول سال ۱۳۹۲ در ژانر درام اجتماعی است؛ اثری که تمام ماجراهایش در یک هتل پنج‌ستاره می‌گذرد، اما قهرمانش از طبقه‌ای می‌آید که حتی هزینه‌ی دانشگاه برایش رویاست. مریم، دختر بیست ساله‌ی یک خانواده‌ی کارگری، در رشته‌ی داروسازی دانشگاه آزاد پذیرفته شده، اما پول شهریه را ندارد و همین بحران مالی او را به سمت پذیرش شغلی سخت در هتل می‌کشاند.Wikipedia+1 هتل در این فیلم فقط محل کار نیست؛ ویترینی از فاصله‌ی طبقاتی است که هر طبقه‌اش، دنیای جداگانه‌ای دارد.

جریان اصلی داستان از جایی گره می‌خورد که ساعت گران‌قیمت مهمان مشهور هتل (یک ستاره‌ی جهانی سینما) گم می‌شود و نگاه‌ها روی مریم و دیگر کارکنان پایین‌دست ثابت می‌ماند.Wikipedia+1 از این لحظه به بعد، قصه از یک روایت ساده‌ی «کارِ دانشجویی» فاصله می‌گیرد و به سمت درام تعلیقی و اتهام‌زنی می‌رود؛ جایی که یک اتهام، می‌تواند نه‌تنها آینده‌ی تحصیلی، که آبرو و هویت فرد را نابود کند. این گم‌شدن ساعت، عملاً بهانه‌ای است تا فشار ساختار قدرت، قوانین خشک هتل و سوءظن طبقه‌ی مسلط، روی دوش یک دختر جوان فرود بیاید.

فیلم، علاوه بر مریم، دنیای چند زن دیگر در هتل را هم نشان می‌دهد؛ زنانی که هرکدام به‌نوعی به پول، امنیت شغلی و نگاه جامعه وابسته‌اند و در عین حال زیر بار تبعیض و بی‌اعتنایی خم شده‌اند.Magiran روابط میان مریم، فریبا و سایر همکاران، از رقابت و حسادت تا همدلی و اتحاد را دربر می‌گیرد، هرچند گاهی در اجرا کمی شعاری و مستقیم به نظر می‌رسد. هتل پنج‌ستاره، عملاً به یک ماکت کوچک از جامعه تبدیل می‌شود؛ بالا، طبقه‌ی مهمانان پولدار، پایین، کارکنانی که همیشه در سایه‌اند و فقط وقتی دیده می‌شوند که قرار است سرزنش شوند.

از نظر بازی‌ها، حضور شهاب حسینی و همایون ارشادی به فیلم وزن و اعتبار می‌دهد و دیبا زاهدی در نقش مریم، ترکیبی از معصومیت و سماجت را خوب منتقل می‌کند. سحر قریشی، بهنوش بختیاری، بهناز جعفری، شیرین بینا و دیگر بازیگران زن، هرکدام نماینده‌ی یک تیپ اجتماعی‌اند که کارگردان تلاش کرده آن‌ها را در قالبی منظومه‌ای کنار هم بنشاند.Wikipedia+1 با این حال، برخی گره‌ها و تعارض‌ها – مخصوصاً در رابطه‌ی مریم و فریبا – کمی ساختگی و «فیلمنامه‌ای» جلوه می‌کند و تنش‌ها آن‌قدر که می‌توانستند، عمیق و قانع‌کننده از کار درنیامده‌اند.cinscreen.com

در مجموع، «پنج ستاره» یک درام اجتماعی خوش‌قاب و پرستاره است که موضوعی قابل لمس برای طبقه‌ی متوسط و فرودست را دستمایه قرار می‌دهد: بهای سنگینِ رؤیا داشتن در جامعه‌ای نابرابر. فیلم شاید از نظر انسجام درام و ظرافت شخصیت‌پردازی، بی‌نقص نباشد، اما فضای بسته‌ی هتل، تضاد طبقات، و موقعیت اضطراب‌آور اتهام دزدی، آن را برای مخاطبی که به سینمای اجتماعی ایرانی علاقه دارد، تماشایی می‌کند؛ روایتی از نسلی که برای یک «فرصت» باید از آبرو، آرامش و امنیت خودش مایه بگذارد.