سرقت ناموفق – روایتی طنزآلود از یک نقشه‌ای که از همان ابتدا محکوم به شکست است

در «سرقت ناموفق» (The Big Bang / یا عنوان محلی معادل)، داستان با گروهی از دزدان خرده‌پا شروع می‌شود که بیش از آن‌که شبیه خلافکار باشند، مجموعه‌ای از آدم‌های بی‌هدف و بدشانس‌اند. نقشه‌ای ساده برای سرقت، با اولین باد مخالف از ریتم می‌افتد و فیلم فوراً وارد فضای کمدیِ بدبیاری‌های زنجیره‌ای می‌شود؛ جایی که هر تصمیم، اشتباهی بزرگ‌تر می‌زاید.

فیلم تلاش می‌کند ترکیبی از جنایت، طنز و بداهه‌کاری‌های شخصیت‌ها بسازد. دزدان این قصه نه قهرمان‌اند، نه تبهکار واقعی؛ آن‌ها عملاً آدم‌هایی هستند که نمی‌دانند چرا وارد این بازی شده‌اند و دقیقاً همین بی‌ثباتی، روایت را بامزه می‌کند. هر بار که فکر می‌کنیم عملیات در حال پیش رفتن است، مانعی جدید ورق را برمی‌گرداند.

در میانه داستان، گروه بین وفاداری، طمع و ترس گیر می‌افتد. این‌جاست که فیلم کمی جدی‌تر می‌شود و تلاش می‌کند نشان دهد آنچه سرقت را نابود می‌کند، نه پلیس که خود اعضای گروه‌اند؛ هرکدام با نقص‌ها، شک‌ها و جاه‌طلبی‌های کوچک‌شان. سرقت، بیش از آن‌که عملی جنایی باشد، آزمونی برای روابطشان می‌شود.

کارگردان با استفاده از ریتم تند، تدوین سریع و موقعیت‌های پیش‌بینی‌نشده، مجموعه‌ای از صحنه‌های کمیک خلق می‌کند که گاهی اغراق‌شده و گاهی به‌شدت واقعی به نظر می‌رسند. بازی‌ها نیز در این میان نقش مهمی دارند؛ نوعی جدیتِ بامزه که از دل موقعیت‌های احمقانه بیرون می‌آید.

در مجموع «سرقت ناموفق» فیلمی است درباره سقوط یک نقشه قبل از اجرا؛ روایتی که می‌گوید گاهی بزرگ‌ترین شکست‌ها از دل سادگی می‌آیند. این اثر بیش از آن‌که درباره جرم باشد، درباره انسان‌هایی است که می‌خواهند بزرگ باشند اما حتی در مدیریت اشتباهات کوچک خود هم ناتوان‌اند. نتیجه؟ سرقتی که از همان صفحه اول می‌دانیم قرار نیست موفق شود، اما تماشای مسیر نابودی‌اش سرگرم‌کننده است.