ائتلاف اجباری؛ معرفي فيلم «سران کشور» (Heads of State)

فيلم «سران کشور» با کارگردانی ايليا ناايشولر و بازی ادريس البا و جان سينا، سراغ يکی از هميشه جذاب ترين فانتزی های سياسی ميرود: وقتی خود قدرتمندترين رهبران دنيا هدف قرار بگيرند چه ميشود؟ داستان در قالب يک اکشن کمدی پرانرژی پيش ميرود و به جای تصويری خشک و رسمي از جهان سياست، آن را به ميدان شوخی، ضربان بالا و تصميم های لحظه ای تبديل ميکند. اين فيلم محصول آمريکا است و مستقيم برای نمايش روی پلتفرم استريمينگ منتشر شده است. IMDb+1

در مرکز روايت، رييس جمهور آمريکا و نخست وزير بريتانيا قرار دارند که ناگهان متوجه ميشوند هدف يک دشمن ناشناس شده اند؛ دشمنی که نه فقط جان آنها را، بلکه ثبات نظم جهانی را نشانه گرفته است. مسير امن و رسمی ديپلماسی جواب نميدهد و اين دو رهبر مجبور ميشوند از پشت ميزهای شيک و سالن های کنفرانس جدا شوند و مستقيم وارد ميدان شوند؛ از تونل ها و پشت صحنه های کاخ های قدرت گرفته تا کوچه پس کوچه هايی که هيچ نقشه ای آنها را نشان نميدهد. همين جاست که فيلم، سياست را از سطح سخنرانی های رسمي به سطح بقا و غريزه فرو مياورد. IMDb

يکی از جذابيت های «سران کشور» رابطه دوگانه و پرکشمکش ميان شخصيت های اصلی است؛ دو نفری که عادت کرده اند دستور بدهند، نه اينکه دستور بگيرند. تفاوت شخصيتی و فرهنگی آنها، منبع اصلی شوخی های فيلم است: کنايه ها، جر و بحث ها و رقابت برای اثبات برتری، در دل تعقيب و گريزهای پرخطر جريان دارد و اجازه نميدهد ريتم کمدی از ريتم اکشن عقب بيفتد. اين ترکيب، فيلم را از يک تريلر صرف سياسی جدا ميکند و آن را به اثری تبديل ميکند که برای مخاطبان عام هم قابل پيگيری و لذت بردن است. IMDb+1

در سطح اجرا، حضور ادريس البا و جان سينا به فيلم وزن و ريتم ميدهد؛ اولی با کاریزما و لحن جدی تر، دومی با بدن سنگين و حس شوخی مخصوص خودش، دو قطب متضاد اما مکمل ميسازند. پريانکا چوپرا جوناس و ساير بازيگران مکمل هم، لايه های ديگری از تنش و تعليق را وارد داستان ميکنند. کارگردانی ناايشولر که سابقه ساخت اکشن های پرتحرک را دارد، باعث شده سکانس های درگيری و تعقيب، واضح، قابل دنبال کردن و در عين حال پرهرج و مرج و مهيج باشند. IMDb+1

در مجموع، «سران کشور» از آن دست فيلم هاست که بيشتر از آنکه درگير تحليل های عميق سياسی شود، ميخواهد از سياست به عنوان بهانه ای برای ساخت يک ماجراجويی شلوغ و بامزه استفاده کند. اگر به اکشن های سبک و پرريتم علاقه داری که هم زمان چند بار وادارت کند لبخند بزنی و چند بار روی صندلی جا به جا شوی، اين فيلم ميتواند انتخاب مناسبی برای يک شب سرگرم کننده باشد؛ مخصوصا وقتی حوصله فيلم های بسيار جدی و سنگين را نداری اما هنوز ميخواهی حس «درگير يک توطئه جهانی بودن» را تجربه کنی.