خانه جهنمی: دودمان – بازگشت نفرين آبادون

در خط داستاني فيلم، ونسا بعد از حادثه‌اي که ميتوانست به قيمت جانش تمام شود، با تصاويري مبهم از راهروهاي تاريک آبادون، چهره‌هاي ماسک‌دار و صداهاي ضبط‌شده مواجه ميشود. هرچه او بيشتر تلاش ميکند بين رويا و واقعيت مرزي پيدا کند، مرگهاي عجيب در اطرافش شروع ميشود و پليس و نزديکانش هم نميتوانند توضيح منطقي براي آن پيدا کنند. اينجاست که هتل آبادون دوباره مثل يک زخم قديمي باز ميشود و همه چيز بوي بازگشت به جهنم آشناي طرفداران مجموعه را مي‌دهد. IMDb+1

فيلم، با وصل کردن اتفاقات جديد به پرونده قتلها و ناپديد شدنهاي قديمي در هتل آبادون و عمارت کارمايکل، تلاش ميکند خط «دودمان» را بسازد؛ اين ايده که نفرين فقط روي ساختمانها نمانده و در خون بعضي آدمها ادامه پيدا کرده است. ونسا به تدريج متوجه پيوند خود با تاريخچه هتل و خانواده‌هاي درگير در آن ميشود و تحقيقاتش او را به آرشيو ويدئوها، گزارشهاي مستندگونه و شهادتهايي ميرساند که طرفداران قسمتهاي قبلي را به ياد فرمت «فوتيج پيدا شده» (Found Footage) در اين فرنچايز مياندازد. IMDb+2Box Office Mojo+2

از نظر فضاسازي، «خانه جهنمي: دودمان» بيشتر بر تنش تدريجي و حس ناامني در لوکيشنهاي بسته تکيه ميکند تا جامپ‌اسکرهاي پشت سر هم. راهروهاي باريک، نورهاي لرزان، صداهاي خارج از کادر و حضور موجوداتي که تا لحظه آخر کامل ديده نميشوند، همان حال و هواي خاص Hell House LLC را زنده ميکند. اگرچه برخي منتقدان، ريتم فيلم را کندتر و بعضي لحظه‌ها را تکرار شونده ميدانند، اما طرفداران هاردکور ترس رواني، همين کندي و انباشت آرام اضطراب را نقطه قوت ميدارند. IMDb+1

در سطح شخصيت پردازي، تمرکز اصلي روي ونسا است؛ زني که بين احساس گناه، ترس و حس کنجکاوي براي فهم حقيقت گذشته معلق مانده. برخورد او با مرگ اطرافيان، نه فقط ترسناک، بلکه بهانه‌اي براي کندوکاو در هويت خودش هم هست و فيلم سعي ميکند بين وحشت فراطبيعي و درام شخصي تعادل برقرار کند. هرچند شايد همه گره‌ها در پايان به شکل بي‌نقص بسته نشوند، اما «خانه جهنمي: دودمان» براي مخاطباني که از قبل با جهان هتل آبادون آشنا هستند، هم مثل يک فصل جديد از يک پرونده قديمي عمل ميکند و هم پنجره‌اي تازه به ريشه‌هاي نفريني که سالهاست اين خانه را به «خانه جهنمي» تبديل کرده است، باز ميکند.